Iść na całość?

Czy to nie jest tak, że trzeba dotknąć pustki, zastanowić się nad sensem tego co nas otacza, poczuć odrębność ciała od duszy i jakby one istniały oddzielnie, by móc zacząć przyjmować życie normalnie, po prostu ciesząc się nim i nie robiąc afery z głupot, które za parę chwil okażą się nieistotne. Kiedy bardzo czegoś chcesz i wiesz, że jest Ci to potrzebne, bo zgłupiejesz albo wściekniesz się zapewne, oznacza to, że trzeba wziąć w ręce co los na chwilę zesłał. Zastanawiam się tylko czy iść na całość? I co jest tą całością?

(Kolejny uśmiech pod nosem)